باسلام قبل از هرچیز باید با اصطلاحات بیمه ای آشنا شویم
۱بيمه – روشي است براي انتقال ريسك . در تعريف حقوقي بيمه عبارتست از قراردادي كه به موجب آن يك طرف (بيمه گر) تعهد مي كند در ازاي پرداخت وجه يا وجوهي از طرف ديگر (بيمه گذار) ، در صورت وقوع يا بروزحادثه مورد بيمه ، خسارت وارده بر او را جبران نموده يا وجه معيني را بپردازد . متعهد را بيمه گر، طرف تعهد را بيمه گذار و وجهي را كه بيمه گذار به بيمه گر مي پردازد حق بيمه و آنچه را كه بيمه مي شود موضوع بيمه مي نامند.
2 - ريسك – در بيمه به چندين منظور مورد استفاده قرار مي گيرد: گاهي اوقات ريسك براي اشاره به موضوع بيمه (نظير خانه، اتومبيل و يا مسئوليت قانوني ) مورد استفاده قرار مي گيرد. ريسك همچنين براي اشاره به علت خسارت (نظير آتش سوزي ، دزدي ) استفاده مي شود و نيز به معناي احتمال وقوع خطر يا خسارت نيز مي باشد.
3 - فرانشيز – سهم بيمه گذار از هر خسارت ، مبلغي از خسارت است كه طبق توافق بيمه گذار و بيمه گر، به عهده خود بيمه گذار مي باشد بدين معنا كه خساراتي كه مبلغ آنها كمتر از فرانشيز باشد كلا توسط بيمه گذار پرداخت مي شوند در صورتي كه مبلغ خسارت بيش از فرانشيز باشد، مبلغ خسارت پس از كسر فرانشيز به بيمه گذار پرداخت مي شود.
4 - اصل جانشيني – بيمه گر در صورت قبول خسارت يا پرداخت آن جانشين بيمه گذار شده و مي تواند خسارت پرداختي را از مقر يا مسئول حادثه مسترد نمايد.
5 - اصل عليت – به موجب اين اصل بيمه گر فقط مسئول جبران خساراتي است علت اصلي و موثر آن تحقق يكي از خطرات بيمه شده باشد.
6 - زنجيره حوادث – به منظور سلسله حوادثي است كه هر كدام به علت وقوع حادثه قبلي اتفاق مي افتد
7 - شرايط عمومي – به مجموعه شرايطي گفته مي شود كه معمولا در ظهر بيمه نامه چاپ مي شود و براي كليه بيمه گذاران در يك رشته بيمه اي خاص يكسان است
8 - شرايط خصوصي – شرايط خصوصي شرايطي است كه در ارتباط با يك بيمه گذار خاص تعيين و روي صفحه اول بيمه نامه تايپ مي گردد.
9 - شرايط خاص – شرايط خاص به مجموعه شرايطي گفته مي شود براي بيمه نمودن خطرات اضافي تعيين شده است و يا ضوابط مربوط به پذيرش تعهدات خاص را توسط بيمه گر تعيين مي نمايد.
10 - الحاقيه – سندي است كه هر گونه تغيير در شرايط مفاد بيمه نامه به موجب آن به عمل مي آيد.
11 - بيمه هاي اجتماعي – بيمه هايي است كه معمولا توسط دولتها ارائه مي شوند و هدف از آن ايجاد حداقل پوشش بيمه اي براي تمام يا اقشاري از جامعه در مقابل خطراتي است كه سلامتي آنها را تهديد مي كند.
12 - بيمه هاي اموال – منظور انواع مختلف بيمه هايي است كه خطراتي را كه متوجه اموال اشخاص حقيقي يا حقوقي است پوشش ميدهد.
13 - بيمه هاي اشخاص - منظور از انواع بيمه هايي كه موضوع بيمه در آنها انسان و خطراتي است كه متوجه جان و سلامتي او مي باشد.
14 - بيمه هاي مسئوليت – منظور انواع بيمه هايي است كه مسئوليت بيمه گذار را تا سقف معيني در مقابل اشخاص ثالث تحت پوشش قرار ميدهد.
15 - بيمه زيانهاي پولي – منظور انواع بيمه هايي است كه پوشش دهنده زيان هايي است كه صرفا جنبه پولي دارد.
16 - بيمه گر- شركت بيمه اي كه نام آن در قرارداد قيد گرديده است و جبران خسارات احتمالي را به عهده دارد.
17 - بيمه گذار – شخص حقيقي يا حقوقي مندرج در قرارداد است كه بيمه نامه را خريداري نموده و پرداخت حق بيمه را تعهد نموده است .
18 - ذينفع – هر شخص حقيقي و يا حقوقي مندرج در بيمه نامه است اعم از بيمه گذار كه در تمام يا قسمتي از بيمه نامه نفع دارد
19 - مورد بيمه – اموال مندرج در بيمه نامه كه متعلق و يا در تعريف بيمه گذار است و تحت پوشش بيمه قرار مي گيرد.
20 - مدت بيمه – طول و دوره زماني است كه در آن بازده بيمه نامه معتبر مي باشد و از ساعت 12 روزي كه به عنوان تاريخ شروع در بيمه نامه قيد شده است آغاز و در ساعت 12 روز انقضاء خاتمه مي يابد.
21 - اصل حسن نيت – بر اساس اين اصل بيمه گذار مكلف است با رعايت دقت و صداقت به پرسش هاي بيمه گر پاسخ دهد و اطلاعات لازم را در اختيار بيمه گر قرار دهد.
22 - خطرات اضافي – بيمه گذار مي تواند با پرداخت حق بيمه اضافي موارد خطر ديگري مازاد آنچه تحت عنوان خطر بيمه كرده است را بيمه نمايد.
23 - اصل جانشيني – به موجب اين اصل بعد از جبران هر خسارت توسط بيمه گر ، كليه حق و حقوق قانوني كه بيمه گذار نسبت به مقصرين حادثه دارد به بيمه گر منتقل شده و به اين ترتيب امكان بازيافت خسارت از مقصر حادثه فراهم مي گردد.
+ نوشته شده توسط محمد حسین احمدی در سه شنبه
1389/09/30 و ساعت
6:23 بعد از ظهر |
